Evet; yalnızlık dolu bende. Alışamadım hala. Şu anda evimi paylaştığım halde, bir sevgilim olduğu halde, arkadaşlarımı sevdiğim, sevildiğim halde alışamadım. Çünkü kaçıyorum hayattan farkında olmadan. Yaşıyorum tüm içtenliğimle yalnızlığımı. Hayattan korkuyorum evet. İşte son iki yıldır değişmeyen tek yanım. Değiştiremiyorum. Çünkü biliyorum her insan belli bir karakterle doğar. Freud’u de çürüterek diyorum ki çevresel hiçbir faktör sizin kişiliğiniz değiştiremez.<_script /><_script /> Belki şekil değiştirir ama gene kütle aynı kalır.
Ama biliyorum ki birgün bir kıvılcım çakacak ve "ıs(ı)sız adam" olacak "ısıtan adam"; çevresini ısıtan, yürüten, yaratan, anlayan, yardım eden...
~~konsepte aykırı/itüszlk
